Wat te doen aan de manosfeer?

Bekijk het eens op een andere manier

Je hebt vast wel eens een potsierlijke video langs zien komen van een of andere schreeuwlelijk, die zonder shirt allerlei als wijsheid vermomde platitudes de wereld in slingert over geld, vrouwen en de politiek. Dat betekent dat de manosfeer ook jou heeft bereikt. De manosfeer (Engels: manosphere) is een verzamelnaam voor een online netwerk van websites, fora en sociale media-accounts die gericht zijn op mannen, mannelijkheid en het centraal stellen van de positie van mannen.

Op dit netwerk zien we mannelijke influencers die allerlei misselijkmakende teksten over vrouwen online slingeren, pochen met wat ze verdienen en via allerlei Xenos-wijsheden een parasociale relatie opbouwen met een ongelooflijke hoeveelheid volgers, die vervolgens weer allerlei cursussen en wat niet al van hen koopt, om net zo te worden als hun favo influencer zelf. Allemaal overgoten met een dampende saus van misselijkmakende misogynie.

Er is hier de laatste tijd veel aandacht voor en dan met name voor de negatieve effecten ervan, met als zwaartepunt de documentaire van Louis Theroux, genaamd Inside the Manosphere. Wat vooral belangrijk is om te weten, is dat het aantoonbaar niet een soort hermetisch afgesloten digitaal buurthuis is waar een paar mannen een beetje tof lopen te doen. De invloed van de manosfeer op het dagelijkse leven en bijvoorbeeld de veiligheid van vrouwen, valt niet te ontkennen. Ook blootstelling aan bijvoorbeeld een ogenschijnlijk onschuldige video over hoe je bijvoorbeeld fitness of traditionele mannenrollen, kunnen uiteindelijk leiden naar zeer extreme niches van de manosphere.¹

Er is zelfs reële kans om vanuit een totaal ongerelateerde video via het algoritme zomaar in de manosfeer te belanden.² Daarbij fungeert de manosfeer als een trechter naar extreem-rechts.³

Reacties op deze brulboeien lopen online nogal uiteen, van ridiculiseren en verontwaardiging tot een oproep voor begrip hebben voor jongemannen en het uitroepen van een mannencrisis, omdat jonge mannen eenmaal in het nauw zijn gedreven in de moderne westerse wereld.

Ik denk dat voor beide wel wat te zeggen valt, maar vooral dat de waarheid niet zozeer in het midden ligt, maar eronder. En dat het fenomeen erg lastig is te bestrijden, doordat een alternatief verhaal van mannelijkheid zich niet zo makkelijk laat vertellen.

De wet van Goodhart

Voordat we hier induiken, moeten we eerst het medialandschap eens bekijken door de bril van econoom Charles Goodhart, of liever de wet die hij in 1975 formuleerde.

Goodhart’s wet luidt: “When a measure becomes a target, it ceases to be a good measure.” Ofwel, zodra een maatstaf op zichzelf het doel wordt, is het geen goede maatstaf meer. ⁴